Ik kan niet meer fietsen!

Het Psychiatrisch Ziekenhuis van Santpoort is verder de kant van Haarlem-Noord op.
Ik vermoed dat hij daar vaker is geweest, maar nu is hij bij ons. Hein. Hein Mankes.
Hein komt binnen op de ongevallenpoli met de boodschap:  ‘Ik kan niet meer fietsen’.  De broeder, die informeert of er iets met zijn benen is, schiet met wat ongeloof in de lach als mijnheer laat weten dat hij zijn fietssleuteltje heeft ingeslikt. Tja, dat is niet meteen reden voor een opname…. ‘En glas’, zegt mijnheer. ‘Glas?’  ‘Ja, scherven, een stuk of wat.’  Dat is andere koek. Opname volgt.

Niet de makkelijkste man om op afdeling te hebben. Hoewel, als je hem de regie laat en de ruimte wat geeft, valt het mee. Leg je hem iets in de weg, dan is het oppassen. Een van de collega’s krijgt een keer een glazen urinaal naar zijn hoofd. Het ging aan diggelen tegen de muur. Leeg, gelukkig, dat scheelt.

Hein wordt op een dieet van ontbijtkoek gezet en wij controleren elke keer zijn ontlasting. Hij heeft intussen de grootste praats met andere mannelijke patiënten en vindt het maar reuze gezellig bij ons. Zelf loop ik nog tegen een stomp in mijn maag aan van hem, omdat ik me wat te vrolijk gedraag naar zijn zin. Je leert ervan.

Twee dagen duurt het voordat een collega uitgelaten, met het fietssleuteltje zwaaiend, de ziekenzaal bij Hein opkomt en zegt: ‘Hein, je kunt weer fietsen.’ Maar ja, dat glas, dat moet er ook echt uit zijn. Dus we doen het zorgvuldig en geven hem nog twee dagen.

Telefoon. Het is de Keuken.  Hmm, dat gebeurt niet vaak. ‘Hallo, ja..zeg het eens……mmmm…..hoe bedoel je?  Nou ja, ik zal informeren, maar…vreemd. Je hoort van me. Jongens? Weet iemand van jullie meer over bestek? De keuken mist bestek van onze dienbladen… iemand??’

Ik zie wat later de rontgenfoto. Die is wel uniek!. Er zitten 29 afgebroken heften van lepels en vorken in de maag van Hein en éen in zijn 12-vingerige darm. Hein wil blijkbaar nog niet naar huis….

Dezelfde dag wordt Hein geopereerd, herstelt de dagen erna en knapt goed op.
Wij bereiden zijn ontslag voor, met medewerking van Maatschappelijk Werk, die uitplaatsing regelt. Normaal gesproken informeer je de patiënt over dag en tijd van vertrek. Dit keer lijkt het ons verstandiger hem ermee te verrassen.

Uiteindelijk gaat Hein gedwee mee het ziekenhuis uit. Zijn fiets wordt later opgehaald.